افسردگی

افسردگی چیست؟

برای همه پیش می آید گاهی حوصله نداشته باشند اما افسردگی خیلی بیشتر از چند روز ناراحتی و بی حوصلگی است. افسردگی باعث می شود شما هفته ها یا ماه ها  در بيشتر ساعات روز احساس غم و اندوه کنید.

در حالی که مردم فکر می کنند افسردگی گذراست و جز مشکل سلامتی جدی به حساب نمی آید، اما در واقع شرایط جدی است که یک نفر از هر ده نفر را در دوره ای از زندگیشان گرفتار می کند و بر روی تمام سنین از جمله کودکان و در هر دو جنس اثر می گذارد.

آیا من افسردگی دارم؟

افسردگی علائم مختلفی دارد و می تواند روی هر شخص به شکل متفاوتی اثر بگذارد. علائم آن شامل گریه کردن، احساس نومیدی و اندوه و از دست دادن علاقه به چیزهایی می شود که قبلا از آنها لذت می بردید. همین طور برای افرادی که افسردگی دارند علائم اضطراب نیز شایع است.

علائم فیزیکی که به همراه افسردگی دیده می شوند شامل خستگی همیشگی، کم خوابی، از دست دادن میل جنسی، از دست دادن اشتها و احساس درد می شود.

اگر علائم خفیف باشند همیشه کم حوصله هستید. زمان هایی پیش می آید که در اوقات سختی احساس استرس، غم و اضطراب کنید اما روحیه ضعیف شما بعد از یک دوره کوتاه بهتر می شود. نمی شود گفت اینها علائم افسردگی هستند.

علائم شدید افسردگی می تواند افراد را به فکر خودکشی وادارد انگار زندگی دیگر ارزش زندگی کردن ندارد. 

به هنگام افسردگی به نزد پزشک خود بروید

تغییرات بزرگ در زندگی شما مثل عزاداری، از دست دادن شغل یا حتی تولد یک نوزاد می تواند علائم افسردگی ایجاد کند. اگر در خانواده شما سابقه افسردگی وجود داشته باشد احتمال زیادی وجود دارد شما هم افسردگی را تجربه کنید. هرچند، این امکان نیز وجود دارد که بدون دلیل خاصی  افسرده شوید.

علائم و دلایل افسردگی

علائم افسردگی از فردی با فرد دیگر فرق دارد. هرچند طبق یک قانون کلی اگر افسرده شدید احساس ناامیدی، غم و از دست دادن علاقه به چیزهایی می کنید که قبلا از آنها لذت می بردید.

علائم افسردگی به اندازه ای بد هستند که در کار شما، زندگی اجتماعی و خانوادگی شما اختلال ایجاد می کنند و می توانند هفته ها یا ماه ها دوام داشته باشند.

پزشکان، افسردگی را در سه دسته توصیف می کنند كه بستگی دارد که تا چه حد جدی باشد:

افسردگی خفیف – فقط روی كارهای روزمره اثر می گذارد

افسردگی متوسط – تاثیر مهمی روی زندگی معمول شما می گذارد

افسردگی شدید – تقریبا زندگی عادی را برای شما غیر ممکن می کند

افراد اندکی که افسردگی شدید دارند، ممکن است علائم افسردگی روان پریشانه  داشته باشند.

در زیر لیستی از علائم افسردگی را آورده ایم – لازم نيست که یک شخص همه این علائم را داشته باشد.

علائم افسردگی روانی شامل موارد زیر می شود:

غم و اندوه دائمی یا بی حوصلگی

از دست دادن علاقه به امور مختلف

از دست دادن انگیزه

به دنبال هیچ لذتی در زندگی نیستند

زیاد گریه می کنند

احساس گناه می کنند

احساس اضطراب می کنند

احساس بی قراری می کنند

تصمیم گیری برایشان مشکل می شود

تحمل افراد دیگر را ندارند

احساس ناامیدی می کنند

احساس درماندگی می کنند

اعتماد به نفس ضعیف دارند

احساس نگرانی می کنند

به خودکشی فکر می کنند

به خودآزاری فکر می کنند

علائم فیزیکی شامل موارد زیر می شود:

صحبت کردن یا حرکت کردن کندتر از حد نرمال

درد و ناراحتی که قابل توضیح نباشد

از دست دادن اشتها  و كاهش وزن و گاهی برعكس زياد شدن اشتها و افزايش وزن

یبوست

عدم تمایل به رابطه جنسی

خواب مختل شده (برای مثال در خوابیدن مشکل دارند یا خیلی زود بیدار می شوند)

از دست دادن انرژی 

تغییر در چرخه عادت ماهانه (دوره ای در ماه که پریود می شوید)

علائم اجتماعی نیز شایع است از جمله:

از صحبت یا وقت گذراندن با دوستانتان خودداری می کنید

فعالیت های اجتماعی کمی دارید

علاقه و سرگرمی ندارید

کارتان را به خوبی انجام نمی دهید

در خانه با اعضای خانواده مشکل دارید

بقيه افراد همیشه مستقیما به شما نمی گویند افسردگی دارید- افسردگی می تواند به تدریج ایجاد شود و پیشرفت کند. خیلی از افراد نمی دانند که بیمارند و سعی می کنند با وجود علائمشان به کار و زندگیشان ادامه بدهند. گاهی یک دوست یا عضو خانواده متوجه می شود که مشکلی وجود دارد.

افسردگی و اندوه

افسردگی و اندوه مشخصات یکسانی دارند و سخت می شود آن ها را از هم افتراق داد. هرچند كه اين دو وضعيت كامل متفاوت هستند.. افسردگی یک بیماری است  ولی غم یک پاسخ کاملا طبیعی به فقدان است.

اگر غمگین هستید متوجه می شوید که احساس غم می آید و می رود اما هنوز این امکان وجود دارد که از زندگی بهره ببرید و به آینده امید داشته باشید. در حاليكه افراد افسرده مدام غمگینند برایشان سخت است درباره آینده دیدگاه مثبت داشته باشند و از چیزی لذت نمی برند.

انواع مختلف افسردگی

افسردگی انواع مختلفی دارد و شرایطی سلامتی هستند که افسردگی در آن ها یک علامت محسوب می شود. این شرایط شامل موارد زیر می شوند:

اختلال دو قطبی[1]- افرادی که اختلال دو قطبی دارند که به اختلال شیدایی[2] نیز موسوم است گاهی احساس افسردگی می کنند و به لحاظ بالینی علائم افسردگی دارند. آنها همچنين وارد دوره هايی می شوند که شور و هیجان زیاد (به اسم شیدایی) دارند. رفت و برگشت بين شیدایی و افسردگی می تواند شامل رفتارهای مضر مثل رابطه های جنسی ناسالم، وقت گذرانی های بی بند و بار و قمار شود.

اختلال عاطفی فصلی[3](SAD) که همچنین به "افسردگی زمستانی" موسوم است. افسردگی است که با آب وهوا ارتباط دارد، معمولا در زمستان به طور فصلی اتفاق می افتد.

افسردگی پس از زایمان[4]- برای برخی از زنان بعد از تولد نوزاد اتفاق می افتد. مشابه با انواع دیگر افسردگی با داروهای ضد افسردگی و مشاوره درمان می شود.

دلایل افسردگی

افسردگی فقط یک دلیل ندارد – افسردگی برانگيزاننده های زیادی دارد و به دلایل مختلفی یک فرد دچار افسردگی می شود. بعضی افراد بعد از یک رویداد استرس زا مثل عزاداری یا طلاق به آن دچار می شوند. افراد دیگر در رابطه با بیماری، از دست دادن شغل یا نگرانی های مالی، افسردگی را تجربه می کنند.

همچنين چند دلیل می توانند با هم ترکیب شوند و باعث افسردگی شوند. اگر بعد از از دست دادن کارتان یا مشکلات سلامتی احساس ناراحتی می کنید و بعد از آن یک اتفاق ناراحت کننده مثل فقدان یک عزیز اتفاق بیفتد ممکن است دچار افسردگی شوید. 

شاید شنیده باشید که افسردگی با "مارپیچ سراشیبی" می آید – یک مشکل، مشکلات دیگر را درست می کند و همه با هم ترکیب می شوند و افسردگی را ایجاد می کنند. برای مثال، از دست دادن شغل باعث احساس غم و اندوه می شود پس شما زمان کمی را با خانواده و دوستانتان می گذرانید و ممکن است مواد مخدر يا الكل مصرف کنید. این اتفاق ها احساس شما را بدتر می کنند و باعث افسردگی می شوند.

مطالعاتی انجام شده که نشان می دهد زمانی که افراد مسن تر می شوند احتمال افسردگی بیشتری وجود دارد. همچنین شواهدی وجود دارد که افسردگی برای افرادی که شرایط اقتصادی و اجتماعی سخت تری دارند، بیشتر شایع است.

افسردگی و بیماری

بيماری های مزمن و خطرناک مثل سرطان یا بیماریهای کرونری قلب می توانند شما را در معرض خطر بیشتر ابتلا به افسردگی قرار دهند. 

آسیب های جدی به ناحيه سر می توانند مشکلات عاطفی و نوسانات خلقی ایجاد کنند. همچنین امکان دارد که در شرايطی نادر در آسیب های خفیف به سر، به غده هیپوفیز آسیب وارد شود. غده هیپوفیز به اندازه یک نخود است که در پایه مغز قرار دارد و هورمون هایی تولید می کند که محرک ترشح تیرویید هستند. آسیب به غده هیپوفیز می تواند علائمی ایجاد کند که شامل خستگی شدید و نداشتن علاقه به رابطه جنسی می شود که بعد باعث می شود افراد دچار افسردگی شوند. 

غده تیرویید کم کار یا (کم کاری تیرویید[5]) نيز می تواند باعث ايجاد علايم افسردگی شود. 

افسردگی و مصرف الکل و مواد مخدر

"خفه کردن غم و غصه" در واقع زمانی که پای افسردگی در میان باشد اصلا فکر خوبی نیست. الکل در گروه "افسرده کننده های قوی" دسته بندی شده است و می تواند افسردگی را بدتر کند و نوشیدن الکل یا مصرف مواد مخدر برای کنار آمدن با غصه ها به مارپیچ سراشیبی منجر می شود که اثرات منفی روی بخش های دیگر زندگی شما می گذارد.

شواهدی وجود دارد که حشیش مخصوصا برای نوجوان ها افسردگی ایجاد می کند حتی اگر بعد از مصرف باعث شود احساس آرامش کنند.

علل دیگر افسردگی

دلایل متعددی هستند که منجر به افسردگی می شوند. رویدادهای استرس زا – کنار آمدن با تغییرات بزرگ در زندگیتان مثل عزاداری، پایان یک رابطه یا از دست دادن شغل می تواند سخت باشد. اگر شاهد این اتفاق ها بودید، سعی کنید به جای به تنهایی حل کردن مشکل با دوستان و خانواده مشورت کنید – تنهایی خطر ابتلا به افسردگی را افزایش می دهد.

زایمان- بارداری و تولد برخی افراد را مستعد افسردگی می کند. افسردگی پس از زایمان می تواند در نتیجه تغییرات فیزیکی، تغییرات هورمونی و حس مسئولیت پذیری در مقابل نگهداری و مراقبت از نوزاد جدید ایجاد شود.

تنهایی- اگر زمانی را با دوستان یا اعضای خانواده خود صرف نکنید، خطر ابتلا به افسردگی شما بالاتر می رود.

شخصیت- برخی از ویژگی های شخصی می تواند شما را در معرض خطر بالای ابتلای به افسردگی قرار دهد. این ویژگی ها شامل اعتماد به نفس ضعیف، یا عادت خرده گیری زیاد به خودتان می شود. این ویژگی های شخصی می توانند از ژن های شما بیایند که آنها را از والدین خود به ارث می برید یا می توانند در نتیجه تجربه های شما از دوران خردسالی ایجاد شده باشند.

سابقه خانوادگی- اگر عضوی از خانواده دچار افسردگی شده باشد مثل خواهر یا برادر یا والدین احتمال بیشتری وجود دارد که شما نیز افسرده شوید.

تشخیص و درمان افسردگی

هیچ آزمایشی برای تشخيص افسردگی وجود ندارد.

اگر بیشتر روز، هر روز یا بیش از دو هفته علائم افسردگی دارید، باید به پزشک مراجعه كنيد. اين امر مخصوصا زمانی مهم است که

علائم افسردگی دارید که بهتر نشده اند

افکار خودآزاری یا خودکشی دارید

کار، رابطه با دوستان یا خانواده یا علاقه مندی های شما تحت تاثیر روحیه و خلق وخوی شما قرار گرفته اند

افرادی که افسردگی دارند به سختی می توانند تصور کنند که چیزی بتواند به آنها کمک کند- اما اگر هرچه زودتر به دنبال کمک باشید زودتر علائمی که دارید رفع می شوند.

ممکن است پزشکتان شما را معاینه کند و آزمایش خون یا ادرار انجام دهد تا مطمئن شود که مشکل دیگری ندارید که باعث علائم افسردگی شما شده باشد مثل کم کاری تیرویید.

زمانی که به دیدن پزشکتان می روید آن ها سعی می کنند با پرسیدن چند سوال به افسردگی شما پی ببرند. به احتمال زیاد راجع به سلامتی و احساس شما سوال می کنند و این که اين عوامل چطور می توانند به صورت ذهنی و فیزیکی روی شما اثر بگذارند. صحبت در مورد علائم با پزشکتان و تاثیری که علايم روی شما دارند به پزشکتان کمک می کند تا تشخیص دهد، افسردگی دارید یا خیر و شرایط شما تا چه حد جدی است. بسیار مهم است كه تا جای ممکن درباره صحبت در مورد علائمتان راحت باشید.

مکالمات شما با پزشکتان محرمانه باقی خواهد ماند. این قانون تنها زمانی شکسته می شود که پزشک شما تصور کند احتمال زیادی وجود دارد به خود یا دیگران صدمه بزنید و صحبت در این باره با یک عضو خانواده یا سرپرست شما خطر را کاهش می دهد.

درمان افسردگی

اولین مرحله مراجعه به پزشك يا روانشناس است.

مشاوره برای افسردگی

مشاوره های متعددی برای افسردگی وجود دارند.

رفتار درمانی شناختی (CBT)

CBT به شما کمک می کند تا در مورد افکار و رفتار خود و تاثیری که روی شما می گذارند شناخت داشته باشید.  بخشی از این شناخت به رویدادهای گذشته برمی گردد که نقش مهمی روی فردی که الان هستید بازی می کنند، اما تمرکز اصلی روی نحوه احساس، رفتار و تفکر کنونی شما قرار دارد.

می توانید از CBT استفاده کنید تا یاد بگیرید چگونه بر افکار منفی چیره شوید- برای مثال به شما کمک می کند تا جلوی احساسات ناامیدی را بگیرید. بیشتر افراد یک دوره 6 تا 8 جلسه ای CBT را می گذرانند که 10 تا 12 هفته طول می کشد. جلسه ها بین شما و مشاور آموزش دیده CBT به شكل انفرادي برگزار می شوند. همچنین به شما CBT گروهی نیز پیشنهاد می شود.

CBT کامپیوتری (CCBT)

این نوع CBT به جای صحبت رو در رو با مشاور با استفاده از کامپیوتر انجام می شود. CCBTشامل یک سری جلسات هفتگی می شود.

درمان بین فردی (IPT)

IPT روی رابطه شما با افراد اطراف شما و مشکلاتی که شما با آنها دارید، تمرکز می کند. این روش می تواند شامل راهكارهايی مثلا برای کنار آمدن با مرگ یک عزیز باشد.

شواهدی وجود دارد که نشان می دهد IPT می تواند به اندازه CBT یا دارو برای افسردگی مفید باشد اما لازم است تحقیقات بیشتری انجام شود.

روان درمانی روان پویشی[6]

این درمان به روان درمانی روان پویشی موسوم است. در اين روش با یک درمانگر کار می کنید که شما را تشویق می کند هر آنچه که فکر می کنید بگویید. این کار به شما کمک می کند الگوها و معانی مخفی کلمات و رفتار خود را که با افسردگی شما ارتباط دارند، بشناسید.

مشاوره

مشاوره نوع دیگر درمان است که اگر از سلامت ذهنی کلی خوبی برخوردار باشید واقعا به شما کمک می کند. اين روش به شما کمک می کند تا با بحرانی که در حال حاضر در زندگی با آن دست به گریبان هستید کنار بیایید. این بحرانها می توانند شامل از دست دادن یک عزیز، ناباروری، مشکلات در رابطه با ديگران، از دست دادن شغل و بیماری جدی باشند.

معمولا مشاوره بین 6 تا 12 جلسه طول می کشد و هر کدام یک ساعت وقت می گیرند. آنچه در این جلسات گفته می شود محرمانه هستند. یک مشاور به شما کمک می کند تا در مورد آنچه که در زندگیتان رخ می دهد فکر کنید و راه های جدیدی برای حل مشکلاتتان بیابید. آنها به شما مشاوره های عملی می دهند از شما حمایت می کنند و به شما کمک می کنند که به دنبال راه حل باشید اما به شما نمی گویند که چه کار کنید.

داروهای ضد افسردگی

داروهای ضد افسردگی، داروهایی هستند که علائم افسردگی را درمان می کنند. تقریبا 30 نوع مختلف داروهای ضد افسردگی وجود دارند که می توانند برای شما تجویز کنند.

بیشتر افرادی که افسردگی متوسط تا شدید دارند زمانی که داروهای ضد افسردگی مصرف می کنند متوجه بهبودی می شوند اما برای همه این طور نیست. ممکن است یک نوع داروی ضد افسردگی برای شما جواب ندهد اما یک داروی دیگر جواب دهد يا دو يا چند دوره درمان مختلف طول بکشد تا داروی مناسب شما پیدا شود.

اگر برای شما داروهای ضد افسردگی تجویز شده است از زمانی که اولین داروی خود را دریافت می کنید باید به طور مرتب هر هفته یا هر دو هفته یک بار به مدت دست کم 4 هفته به دیدن پزشک خود بروید. به این شکل درمانگر شما متوجه می شود که کدام دارو برای شما بهتر جواب می دهد.

اگر دارو برای شما جواب داد باید با دوز یکسان دست کم به مدت 4 تا 6 هفته بعد رفع از علائم افسردگی مصرف کنید. افرادی که در گذشته افسردگی داشته اند شاید لازم باشد داروهای ضد افسردگی را تا 5 سال یا بیشتر مصرف کنند.

داروهای ضد افسردگی اعتیاد آور نیستند. هرچند ممکن است بعد از قطع مصرف ناگهانی آنها یا از دست دادن یک دوز شاهد علائم ترک باشید. در مورد علائم ترک می توانید مطالب بیشتر را در ادامه بخوانید.

مهارکننده های انتخابی باز جذب سروتونین (SSRI)

اگر پزشک شما فکر کند که داروهای ضد افسردگی برای شما خوب هستند معمولا نوع جدید آن را موسوم به مهارکننده های انتخابی باز جذب سروتونین (SSRI) برای شما تجویز می کنند. نمونه هایی از داروهای ضد افسردگی SSRI شامل سروکسات (پاروکستین)، پروزاک (فلوکستین) و سیپرامیل (سیتالوپرام) می شود.

داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای[7] (TCA) 

این گروه از داروهای ضد افسردگی برای درمان افسردگی های متوسط تا شدید تجویز می شوند و شامل آمی پرامیل (آمی پرامین) و آمی تریپتیلین می شوند که پيش از SSRI تجویز می شده اند.

داروهای ضد افسردگی دیگر

داروهای ضد افسردگی جدید مثل افکسور (ونلافاکسین)، سیمبالتا یا ینتریو (دولوکستین) و زیسپین سولتاب (میرتازاپین) به روشی کمی متفاوت از SSRI ها و TCA ها کار می کنند.

عود و بازگشت علائم

داروهای ضد افسردگی مانند مواد مخدر و سیگار اعتیادآور نیستند اما زمانی که مصرف آنها را قطع کنید ممکن است با علائم ترک مواجه شوید از جمله:

ناراحتی معده

علائمی شبیه به آنفولانزا

اضطراب

سرگیجه

کابوس های شبانه

احساسی در بدن شبیه به شوک الکتریکی

در بیشتر موارد این علائم کاملا خفیفند و بیش از یک یا دو هفته طول نمی کشند اما گاهی می توانند کاملا شدید باشند. این علائم بیشتر در مورد پاروکستین (سروکسات) و ونلافاکسین (افکسور) دیده می شود.

علائم ترک به محض قطع دارو شروع می شوند و خیلی راحت می توان آنها را از علائم بازگشت افسردگی تشخیص داد که معمولا بعد از چند هفته برمی گردند.

درمان های دیگر افسردگی

درمان های دیگری هم هستند که به افراد افسرده پیشنهاد داده می شود.

درمان با شوك الکتریکی[8](ECT)

اگر افسردگی شدید دارید و درمان های دیگر مثل دارو جواب نداده اند ممکن است به شما ECT را پیشنهاد کنند.

زمانی که درمان ECT را دریافت می کنید به شما داروهای آرامبخش داده می شود تا عضلات شما شل شود. الکترودها را به سر شما می چسبانند و به مغز شما شوک الکتریکی می دهند.

لیتیوم

اگر داروهای ضد افسردگی مختلف را امتحان کرده اید و بهبودی نیافته اید ممکن است پزشکتان علاوه بر درمان کنونی شما به شما نوعی دارویی موسوم به لیتیوم را پیشنهاد دهد.

زندگی با افسردگی

توصيه های زیادی وجود دارد که برای زندگی به همراه افسردگی و داشتن احساسی به بهتر به شما کمک می کنند.

صحبت راجع به افسردگی

با صحبت راجع به افسردگی با فردی دیگر یا یک گروه، پشتیبانی و آگاهی دریافت می کنید. بر طبق تحقیقات صحبت کردن به شما کمک می کند تا بهبود یابید و با استرس بهتر کنار بیایید. اگر در مورد صحبت راجع به علائم و احساساتتان با افراد دیگر راحت نیستید راجع به احساسات خود بنویسید و از هنر یا شعر برای بیان خود استفاده کنید- انجام این کار نیز به شما کمک می کند حس بهتری داشته باشید.

سیگار کشیدن، مواد مخدر، الکل و افسردگی

ممکن است احساس کنید سیگار یا الکل به شما کمک می کنند اما در طولانی مدت باعث می شوند حس بدتری داشته باشید.

اگر افسردگی دارید مخصوصا لازم است در مورد حشیش دقت بیشتری به خرج دهید. تحقیقات نشان داده اند که بین مشکلات سلامتی روان  و استفاده از حشیش رابطه قوی وجود دارد.

بر طبق شواهد، اگر زمانی که افسردگی دارید و حشیش دود کنید:

علائمتان بدتر می شوند

علاقه تان را بیشتر از دست می دهید

احتمال بیشتری وجود دارد که با بازگشت زودهنگام و مستمر افسردگی مواجه شوید

احتمال کمتری وجود دارد که از افسردگی به طور کامل بهبودی یابید

بیشتر احساس خستگی می کنید

به داروهای ضد افسردگی به خوبی جواب نمی دهید

احتمال بیشتری وجود دارد تا مصرف داروهای ضد افسردگی را قطع کنید

می توانید در مورد قطع یا ترک نوشیدن الکل، سیگار کشیدن یا مصرف مواد مخدر با پزشکتان مشورت کنید.

کار و افسردگی

اگر کار کردن زیاد باعث افسردگی شما شده یا اگر علائمتان باعث شده کار کردن برایتان سخت شود شاید لازم باشد مدتی سر کارتان نروید. هرچند، تحقیقات نشان داده اند که کناره گیری طولانی مدت از کار، افسردگی را بدتر می کند و برگشتن به کار می تواند به بهبودی شما کمک کند.

زمانی که با افسردگی دست و پنجه نرم می کنید بسیار مهم است که از استرس زیاد و کار و چیزهای دیگر تا جایی که ممکن است فاصله بگیرید. اگر کار می کنید شاید بتوانید ساعت کاری خود را کوتاهتر کنید یا آزادانه تر کار کنید. اگر فشار کار باعث شده شما دچار افسردگی شوید، این تغییرات به شما کمک می کند.

سوگواری و افسردگی

با از دست دادن فردی که به شما نزدیک بوده است ممکن است گرفتار افسردگی شوید. شدت عواطفی که با از دست دادن یک فرد عزیز  تحمل می کنید زياد است – جوری به نظر می رسد که انگار هرگز از این فقدان بهبودی نمی یابید. با گذر زمان، کمک ها و حمایت های مناسب شروع زندگیتان بار دیگر امکان پذیر می شود. 

مراقبت از یک فرد افسرده

اگر فردی نزدیک به شما افسردگی دارد، شرایط او روی شما نیز اثر می گذارد. رابطه شما و زندگی خانوادگی در کل تحت فشار قرار می گیرد و ممکن است ندانید چه کار باید بکنید یا چطور باید کمک کنید.

مشاوره گرفتن در مورد اين شرایط به شما کمک می کند. پیدا کردن گروه های حمایتی یا صحبت با افرادی که در شرایط مشابه قرار دارند کنار آمدن با شرایط را برای شما راحت تر می کند. اگر این شرایط باعث شده است در رابطه با شریک زندگی خود به مشکل بربخورید می توانید با مشاور صحبت کنید که می تواند به هر دوی شما در مورد مشکلاتتان مشاوره بدهد.

مردانی که از افسردگی رنج می برند نسبت به زنان احتمال کمتری وجود دارد که به دنبال کمک باشند. همچنین احتمال بیشتری وجود دارد که برای رفع علائم خود به مواد مخدر یا الکل روی بیاورند.

افسردگی و خودکشی

بیشتر موارد خودکشی با اختلالات روانی گره خورده اند و بیشتر آنها با افسردگی شدید اتفاق می افتند.

علائم هشداری که نشان می دهد فرد مبتلا به افسردگی در پی خودکشی است شامل موارد زیر می شود:

مقدمات اقدام نهایی براي خودكشی را فراهم می کنند مثل بخشیدن وسایل، نوشتن وصیت نامه یا خداحافظی کردن از دوستان

صحبت راجع به مرگ یا خودکشی- ممکن است جملات مستقیم استفاده کنند مثل "دوست دارم بمیرم" اما اغلب افراد افسرده راجع به این موضوع به طور غیر مستقیم صحبت می کنند با گفتن جملاتی مثل " فکر می کنم مرده ها باید از ما خوشحالتر باشند" یا چه خوب می شود آدم بخوابد و هرگز پا نشود".

خودآزاری مثل بریدن دستها و پاها یا سوزاندن خودشان با سیگار

بالا رفتن ناگهانی روحیه که می تواند به این معنی باشد که با تصمیم خودکشی احساس بهتری دارد

اگر به خودکشی فکر می کنید یا در بحران افسردگی به سر می برید هر چه زودتر با پزشک خود تماس بگیرید. آنها می توانند به شما کمک کنند.

کمک به دوست یا خویشاوندی که می خواهد خودکشی کند.

اگر هر یکی از نشانه های بالا را مشاهده کردید:

برای این فرد به دنبال کمک های حرفه ای باشید.

به آنها بگویید تنها نیستند و شما مراقب آنها هستید

به آنها بگویید برای پیدا کردن راه حل مشکلشان در کنارشان ایستاده اید

اگر فکر می کنید فردی در خطر فوری قرار دارد، کنار آن شخص بمانید یا کسی دیگری را همراه او بگذارید و تمام امکانات خودکشی مثل دارو را از دسترس او خارج کنید. داروهای بدون نسخه مثل مسکن ها می توانند به اندازه داروهای همراه با نسخه خطرناک باشند.

همچنین اشیای نوک تیز و مواد شیمیایی سمی مصرف خانگی مثل سفید کننده ها را از دسترس دور نگه دارید.

افسردگی روانپریشانه

برخی از افرادی که افسردگی شدید دارند علائم روانپریشی را تجربه می کنند – این علائم شامل توهم و افکار وهم آلود می شود.

افسردگی به همراه روانپریشی، افسردگی روانپریشانه خوانده می شود.

علائم افسردگی شدید

افرادی که افسردگی بالینی شدید دارند بیشتر روز را احساس غم و درماندگی می کنند و به چیزی علاقه نشان نمی دهند. آنها عملا هر روز به این شکل رفتار می کنند و گذراندن روز تقریبا برایشان غیر ممکن است.

علائم دیگر شامل:

ضعف (خستگی مفرط)

از دست دادن حس علاقه

عدم امکان تمرکز

تصمیم گیری مشکل

اختلال خواب

تغییرات اشتها

احساس گناه

احساس بی ارزشی

داشتن افکار خودکشی یا مرگ

علائم روان پریشی

به لحظات روان پرشی، اپیزودهای روان پریشی گفته می شود. شخصی که اپیزود روان پریشی را تجربه می کند علائم زیر را نشان می دهد:

افکار وهم آلود- باورها یا تفکراتی که احتمالا نادرستند

توهم- شنیدن، دیدن یا گاهی بوییدن، احساس کردن یا مزه کردن چیزهایی که وجود ندارند. شنیدن صداها از انواع شایع توهم است.

افکار وهم آلود و توهم اغلب، روحیه افسردگی شدید شخصی که آنها را تجربه می کند بازتاب می دهند. ممکن است باور داشته باشند جرمی مرتکب شده اند یا برای چیزی مورد سرزنش واقع خواهند شد.

افرادی که روان پریش هستند به طور شایع احساسی موسوم به بی قراری روانی حرکتی[9] را تجربه می کنند. افرادی که این شرایط را تجربه می کنند نمی توانند آرام یا بی حرکت بنشینند و تمام مدت بی قرار و ناآرامند.

علائم معکوس نیز مشاهده شده است- بازماندگی بی قراری حرکتی[10] می تواند باعث شود افکار و حرکات بدن فرد کند شوند. افرادی که افسردگی روانپریشی دارند در معرض خطر بالای فکر به خودکشی قرار دارند.

دلایل و درمان افسردگی روان پریشانه

ما به طور کامل دلیل افسردگی روان پریشانه را نمی دانیم. هرچند می دانیم که افسردگی فقط با یک دلیل ایجاد نمی شود و محرک های زیادی برای این شرایط وجود دارد.

دلایل افسردگی روان پریشانه

اتفاقات استرس زای بزرگ مثل طلاق، بیماری های جدی، نگرانی های مالی یا عزاداری می توانند محرک افسردگی برای برخی از افراد باشند.

افسردگی شدید می تواند در خانواده ها به ارث برسد که نشان می دهد ژنها ممکن است در افسردگی نقش داشته باشند اما دلیل این که چرا بعضی افرادی که افسردگی شدید دارند یا نشانه های روان پریشی نشان می دهند مشخص نیست.

بسیاری از افرادی که افسردگی روان پریشانه دارند لحظات دشواری در گذشته مثل یک رویداد ترومایی و آسيب زا را تجربه کرده اند.

درمان افسردگی روان پریشانه

درمان افسردگی روان پریشانه سه بخش اصلی دارد:

دارو- استفاده ترکیبی از داروهای ضد روان پریشی و ضد افسردگی می تواند به کاهش علائم روان پریشی کمک کند

درمانهای روانشناختی- رفتار درمانی شناختی (CBT) نوعی مشاوره است که تک به تک با مشاور آموزش دیده انجام می شود و در کمک به افراد روان پریش موفق بوده است.

حمایت های اجتماعی – حمایت از طریق رفع نیازهای اجتماعی مثل استخدام، آموزش و خدمات

افرادی که افسردگی روان پریشانه دارند گاهی لازم است مدت زمانی را در بیمارستان بستری باشند تا تحت درمان قرار گیرند.

درمان شوك الكتريكی (ECT، یا شوک درمانی) گاهی اگر درمان های دیگر مثل داروهای ضد افسردگی جواب ندهند، توصیه می شود. هرچند درمان افسردگی روان پریشانه معمولا موثر است افرادی که این شرایط را دارند هنوز لازم است با تیم درمان در تماس باشند تا به طور مرتب تحت نظر باشند.

کمک گرفتن برای فردی که افسردگی روان پریشانه دارد

اغلب دوستان، خویشاوندان یا سرپرست ها باید برای فردی که افسردگی روان پریشانه دارد به دنبال کمک باشند. به این دلیل که این افراد نمی دانند که دارند به طور عجیبی رفتار یا فکر می کنند.

اگر در مورد فردی که می شناسید و فکر می کنید افسردگی روان پریشانه دارد نگرانید و قبلا هم برایشان شرایط سلامت روان تشخیص داده شده بود با انجمن  یا مددکار اجتماعی سلامت روان تماس بگیرید.

اگر هرگز نشانه های شرایط سلامت روان را نشان نداده اند و فکر می کنید ممکن است دچار افسردگی روان پریشانه شده باشند با پزشک آنها تماس بگیرید یا آنها را به اورژانس ببرید.

اگر فکر می کنید که علائم بیماری، آنها را در معرض خطر قرار می دهد می توانید:

آنها را در صورت موافقتشان به نزدیکترین اورژانس برسانید يا با پزشکشان تماس بگیرید.

[1] Bipolar disorder

[2] manic depression

[3] Seasonal affective disorder

[4] Postnatal depression

[5] hypothyroidism

[6] Psychodynamic psychotherapy

[7] Tricyclic antidepressants

[8] Electroconvulsive therapy

[9] psychomotor agitation

[10] Psychomotor retardation